floresça e transceda
De repente, a gente esbarra com alguém que faz a gente se sentir como se nunca tivessemos sido machucado antes. E agimos como idiotas irracionais. E gostamos. E nos tornamos cegos. Até que, do mesmo modo como essa pessoa entrou na nossa vida, ela vai embora. E essa perda faz a gente enlouquecer, faz a gente querer trocar de corpo e deixar de sermos nós. Mas quando tudo parece estar insuportável, quando o barulho das nossas partículas em abstinência da presença do outro fica tão alto e não conseguimos ouvir a nós mesmos, quando nossos ossos se tornam tão frágeis que um assopro seria capaz de nos derrubar, quando chegamos no nosso limite, percebemos que sempre conseguimos superar o que achamos que era o limite. E conseguimos recuperar o ar, os sorrisos voltam a ser sinceros e nos tornamos racionais novamente.
Outunos.  (via romantizado)
Há 3 anos 82 notas
  1. apenasumaforma-blog reblogou este post de solidaoentrequatroparedes-blog
  2. vinyantony reblogou este post de loyaltyy
  3. luardoscorais reblogou este post de loyaltyy
  4. lostmyhe4d reblogou este post de loyaltyy
  5. pseudonicamente-blog reblogou este post de loyaltyy
  6. pox4morena reblogou este post de loyaltyy
  7. solitude-b reblogou este post de loyaltyy
  8. brennjenner reblogou este post de loyaltyy
  9. solidaoentrequatroparedes-blog reblogou este post de loyaltyy
  10. theanasantos reblogou este post de loyaltyy
  11. somekindalove-somekindahate reblogou este post de deixa-de-frescura